Παρασκευή 24 Απριλίου 2009

Η Μadonna σε 20 χρόνια!!

Delta Goodrem - Not Me, Not I

Ένα πολύ αγαπημένο τραγούδι της Delta Goodrem, "Not me, not I".
Πού χάθηκε άραγε η Delta??

Τετάρτη 22 Απριλίου 2009

Aerosmith - I Don't Wanna Miss a Thing

Να το γυρίσουμε και λίγο στο κλασικό ροκ με Aerosmith...
Εδώ σε live έκδοση...

Τρίτη 21 Απριλίου 2009

Everytime - Glen Hansard & Colm Maclomaire

Το γνωστό τραγούδι της Britney Spears σε μια διαφορετική έκδοση...

Πέμπτη 16 Απριλίου 2009

Gregorian - Angels

Για σήμερα πάλι Gregorian, αυτή τη φορά Angels...

Τετάρτη 15 Απριλίου 2009

Gregorian- Sound of silence

Μιας και είμαστε σε θρησκευτικές μέρες είπα να βρω διασκευές των Gregorians σε γνωστά τραγουδια, να τα ακούσετε με διαφορετική μορφή....
Για σήμερα SOUND OF SILENCE

Δευτέρα 13 Απριλίου 2009

Starsailor - All The Plans

Έχω ξαναπεί για το νέο άλμπουμ των Starsailor πόσο μ'αρέσει.
Άλλο ένα ωραίο τραγούδι είναι το All the plans...
(live from MNM studio here)

Από το Α έως το Χ της ηλεκτρονικής μουσικής

Οι Κάραβαν Παλάς
Στη δεκαετία του ‘80 εμπιστευόμασταν τον δημιουργό. Αγοράζαμε μουσική του καλλιτέχνη ή του συγκροτήματος που από το ραδιόφωνο, την τηλεόραση ή μια διαφήμιση ακούσαμε και μας άρεσε. Στη δεκαετία του ‘90 «μετακινηθήκαμε». Είδαμε τη μουσική αλλιώς.
Η τεχνολογία έκανε την παραγωγή της γρηγορότερη. Ακούσαμε καλλιτέχνες ανεκπαίδευτους στους κανόνες του πενταγράμμου που μπορούσαν να γράψουν ήχους, μελωδίες και ρυθμούς μέσα από προγράμματα ηλεκτρονικών υπολογιστών. Στην ίδια δεκαετία οι καλλιτέχνες έγιναν θεαματικά περισσότεροι. Πιθανόν για να ξεφύγουμε από τη θάλασσα των τόσων πολλών ονομάτων που ηχογραφούσαν, αγοράζαμε μουσική όχι ποντάροντας στον καλλιτέχνη, αλλά στη δισκογραφική εταιρεία που κυκλοφορούσε τη δουλειά του.
Το πατρόν κάθε δισκογραφικής «φίρμας» ήταν κομμένο στον ήχο που ήθελε να κυκλοφορήσει.

Στη δεκαετία του 2000 δεν υπάρχουν σταρ. Και οι δισκογραφικές ζουν το εμπορικό τους ναυάγιο.

Πλέον αγοράζουμε μουσική ή την κατεβάζουμε από σάιτ του Διαδικτύου απλώς ψάχνοντας το είδος της μουσικής που μας αρέσει.

Δεν μπορείτε να φανταστείτε το πλήθος των ειδών που εγκυμονούνται, γεννιούνται, ζουν και πεθαίνουν πριν ο απλός ακροατής μάθει περισσότερα για την ποιότητά τους. Εμείς προσπαθήσαμε να φτιάξουμε ένα αλφαβητάρι, κυρίως ηλεκτρονικού ήχου, που αγκαλιάζει είδη μουσικής της εποχής μας.

Σίγουρα όταν οι «Μπιτλς» έγραφαν το πρώτο τους σινγκλ δεν θα είχαν φανταστεί πως κάποτε οι ακροατές τους (ή καλύτερα τα εγγόνια τους) θα έψαχναν τη μουσική αντικαθιστώντας το όνομά του καλλιτέχνη με το, πιο απρόσωπο, είδος ήχου που είναι ή θα γίνει της μόδας.

Αμπιεντ
Θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως η κλασική μουσική του 20ού αιώνα. Εδώ το ζητούμενο είναι η σωστή χρήση, κυρίως, ηλεκτρονικών οργάνων στην παραγωγή ήχων που υπηρετούν την ατμόσφαιρα και όχι τον ρυθμό. Οι Τζον Κέιτζ και Μπράιαν Ινο θεωρούνται οι πατέρες του ήχου.

Προτεινόμενο άλμπουμ ξενάγησης στο είδος: «Μιούζικ Φορ Ερπορτς» - Μπράιαν Ινο.

Αμπιεντ-χαουζ
Ουσιαστικά μιλάμε για την ανάγκη μιας ομάδας D.J. και μουσικών παραγωγών, στα τέλη της δεκαετίας του ‘80, να παραγάγουν ατμοσφαιρική μουσική με ρυθμό που οι κλάμπερ θα μπορούσαν να χορέψουν. Ο μουσικός παραγωγός, μουσικός αλλά και D.J. Αλεξ Πάτερσον, που μαζί με τον Τόμας Φέλμαν σχημάτισε το μουσικό «όχημα» των «Δε Ορμπ» το 1989, είναι μία από τις περσόνες που κατάφεραν να κινήσουν τα νήματα του είδους. Αλλοι παραγωγοί που έπαιξαν ρόλο στην εξάπλωση του άμπιεντ - χάουζ ήταν ο Σάσα, ο Τζον Ντίγκγουϊντ και ο Πολ Οκενφολντ.

Προτεινόμενα άλμπουμ ξενάγησης στο είδος: «Δε Ορμπ» - «Ούφορμπ», «Μπιοσφίρ» - Μαϊκρογράβιτι.

Ελέκτρο-χάουζ
Σε αυτό το μοντέλο ήχου συνδέονται δύο κλασικά είδη, κυρίως, ηλεκτρονικής μουσικής. Το χάουζ και το ελέκτρο.

Το ρυθμικό μέρος του ελεκτροχάουζ μονοπωλεί ο κλασικός ρυθμός της χάουζ ή της τέκνο μουσικής. «Πάνω» του είναι φορτωμένες μελωδικές γραμμές μπάσου που μονοπωλούν το ηχητικό αποτέλεσμα. Το ελεκτροχάουζ τα τελευταία δύο χρόνια «δοκιμάζεται» πετυχημένα στις πίστες των κλαμπ. Μουσικοί παραγωγοί που πάνε αγκαζέ με το είδος είναι οι «Ντιτζίταλισμ» και οι τελευταίες δουλειές του, πλέον, μουσικού παραγωγού Μπεν Γουότ.

Προτεινόμενα άλμπουμ, τραγούδια ξενάγησης στο είδος: «Ιντέαλισμ» - «Ντιτζίταλισμ», «Λοβ Ντοντ Λετ Μι Γκο» - Ντέιβιντ Γκέτα.

Ελεβέϊτορ μιούζικ
Ουσιαστικά μιλάμε για μία φλέβα της μουσικής λάουντζ. Ελεβέιτορ μιούζικ είναι η μουσική «σχεδιασμένη» να την ακούμε σε αεροδρόμια, εμπορικά κέντρα, μπουτίκ, σικ εστιατόρια.

Προτεινόμενα άλμπουμ ξενάγησης στο είδος: «Χάντφουλ Οφ Σόουλ» - Μάριο Μπιόντι.

Ελέκτρο-σουίνγκ
Από το 2006, κυρίως από την «ελέκτρο» σκηνή της Βιέννης, μας ήρθαν τα πρώτα δείγματα μείξης του σουίνγκ με την ελεκτρόνικα. Καλλιτέχνες σαν τον Πάροβ Στέλαρ, τον Βάλντεκ, τους Γάλλους «Κάραβαν Παλάς» κατάφεραν να φέρουν στα κλαμπ μια νέα τρέλα που συνδυάζει το ρετρό με τον ηλεκτρονικά εξελιγμένο χορευτικό ήχο.

Προτεινόμενα άλμπουμ ξενάγησης στο είδος: «Μπόλρουμ Στόρις» - Βάλντεκ, «Κάραβαν Παλάς» - «Κάραβαν Παλάς».

Ντάμπστεπ
Πηγή έμπνευσης για τον ήχο παραγωγών όπως του Αγγλου Μπένγκα, που θεωρείται η κορυφή στη διασπορά του ντάμπστεπ, ήταν η σκηνή του «Γκαράζ» που ακούστηκε στην Αγγλία στα τέλη της περασμένης δεκαετίας, αλλά και του νταμπ, παραφυάδας της ρέγκε, που διακρίνεται για τις παντοδύναμες γραμμές μπάσου που μονοπωλούν τον ήχο των τραγουδιών. Το ντάμπστεπ είναι είδος ηλεκτρονικής μουσικής που «τρέχει» από το 2005.

Προτεινόμενο άλμπουμ ξενάγησης στο είδος: «Στέπα’ς Ντιλάιτ - Ντάμπστεπ Φρομ Πρέζεντ Του Φιούτσουρ» - πρόκειται για συλλογή δύο άλμπουμ που περιέχει την αφρόκρεμα των ντάμπστεπ παραγωγών.

Νου-μπαλεάρικ
Στα τέλη της δεκαετίας του ‘80, όταν οι Ισπανοί και Βρετανοί κλάμπερ θέλησαν να ντύσουν με ήχο τη θέα του ηλιοβασιλέματος που έβλεπαν στην Ιμπιζα, ο κόσμος της μουσικής βρέθηκε αγκαλιά μ’ έναν νέο ήχο που ονομάστηκε «Μπαλεάρικ». Το «νου-μπαλεάρικ» προέκυψε πρόσφατα. Δεν γνωρίζουμε ακόμα ποιος θα είναι ο παραγωγός που θα προβληθεί ως ηγέτης του συγκεκριμένου μουσικού γένους. Εστω κι έτσι οι μουσικές κυκλοφορίες της δισκογραφικής εταιρείας «Εσκιμο Ρεκόρντινγκς» φαντάζουν ως το λίκνο του «νου-μπαλεάρικ». Ενός ιδιώματος που μουσικά συνδυάζει την ατμόσφαιρα της άμπιεντ, τον ρυθμό της ντίσκο σε πολύ χαμηλές στροφές και τα ηχητικά εφέ που είχε η σπέις - ντίσκο της δεκαετίας του ‘70.

Προτεινόμενο άλμπουμ ξενάγησης στο είδος: «ΙΙ» - Λίντστρομ Εντ Πρινς Τόμας.

Νιου ρέϊβ
Μάλλον πρόκειται γι’ αστείο αλιευμένο από τα γραφεία αρχισυντακτών του βρετανικού μουσικού Τύπου. Οπως και αν έχει, μπάντες σαν τους «Κλάξονς», τους «Τεστ Αϊσικλς» ή ακόμα και η, κοντά στο μάχιμο χιπ - χοπ ελέκτρο, τραγουδίστρια Μ.Ι.Α. κατάφεραν, ακόμα και αν οι ίδιοι δεν το ήθελαν, να καταχωρηθούν ως μέλη της Νιου Ρέιβ Κίνησης. Μιας μάλλον μουσικής «φούσκας» που εντός της ζει το ροκ, το χάπι - χάουζ και το πανκ - ελέκτρο.

Προτεινόμενα άλμπουμ ξενάγησης στο είδος: «Μιθς Οφ Δε Νίαρ Φιουτσουρ» - «Δε Κλάξονς», «Δε Γουόρνινγκ» - «Χοτ Τσιπς».

Τζαζτρόνικα
Οι ρίζες του είδους μπορούν να αναζητηθούν σε άλμπουμ του Μάιλς Ντέιβις και του Ορνέτ Κόλμαν.

Η Τζαζτρόνικα, συχνά αποκαλούμενη και ως Νου - Τζαζ, είναι είδος που φάνηκε στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 μέσα από δουλειές του ράπερ Γκούρου, του άσιντ - τζαζ κιθαρίστα Ρόνι Τζόρνταν και της γερμανικής μουσικής κολεκτίβα των «Τζαζανόβα».

Σήμερα υπάρχουν εκατοντάδες καλλιτέχνες, μουσικά σχήματα που δρουν στο συγκεκριμένο μουσικό ύφος. Κάποιοι απ’ αυτούς είναι οι «Νιου Σπίριτ Ελσίνκι» και οι «Σινεμάτικ Ορκεστρα».

Προτεινόμενα άλμπουμ ξενάγησης στο είδος: «Τούριστ» - Σεν Ζερμέν.

Φολκτρόνικα
Για όλα φταίει ο Μόμους, ίσως και η Ανι Κλαρκ. Ο πρώτος ήταν ένας ποιητής που γνώρισε επιτυχία στα μέσα της δεκαετίας του ‘80 απαγγέλλοντας ποιήματα συνοδεία κιθάρας και προηχογραφημένων στοιχείων ηλεκτρονικής, συχνά χορευτικής, μουσικής. Μπάντες που ανήκουν στον κύκλο της «φολκτρόνικα» ήταν ή είναι οι «Μπέτα Μπαντ», οι «Ανιμαλ Κολέκτιβ» και οι τραγουδίστριες Μπεθ Ορτον, Μπεθ Γκίμπονς.

Προτεινόμενα άλμπουμ ξενάγησης στο είδος: «Στρόμπερι Τζαμ» - «Ανιμαλ Κολέκτιβ», «Κόμφορτ Οφ Στρέιντζερς» - Μπεθ Ορτον.

Φάνκι μπρέϊκς
Υπάρχει μια γενιά μουσικών παραγωγών που βγήκαν στην επιφάνια στις αρχές του 2000 και αναφέρουν ως επιρροές τους δουλειές συγκροτημάτων όπως οι «Κέμικαλ Μπράδερς» και οι «Πρόντιτζι». Ο δικός τους ήχος περιλαμβάνει την ενέργεια που είχαν τα άλμπουμ των παραπάνω καλλιτεχνών, μπολιασμένη με γερές δόσης ελέκτρο φανκ ήχου. Οι «Φορτ Νοξ Φάιβ», από την Ουάσιγκτον, είναι ένα από τα πιο πετυχημένα συγκροτήματα του είδους.

Προτεινόμενο άλμπουμ ξενάγησης στο είδος: «Σκράμπλεντ» - Τζίμπστερ.

Χιπ-χοπ φλαμενκίγιο
Οι «Οχος Ντε Μπρούχο», η μπάντα από τη Βαρκελώνη που ο ήχος της συνδυάζει το παραδοσιακό φλαμένκο με τη χιπ - χοπ, όταν απαντούν στην ερώτηση «τι είδος μουσικής παίζετε» λένε «χιπ - χοπ φλαμενκίγιο». Στην πραγματικότητα αυτός ο όρος δεν υπάρχει ως είδος, δοκιμάζει όμως να δώσει το στίγμα μιας γενιάς συγκροτημάτων που δουλεύουν πάνω στις φόρμες του φλαμένκο, προσθέτοντάς του στοιχεία χιπ - χοπ και ελέκτρο μουσικής.

Προτεινόμενο άλμπουμ ξενάγησης στο είδος: «Τετσαρί» - «Οχος Ντε Μπρούχο».

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΘΝΟΣ

Κυριακή 12 Απριλίου 2009

I'll Be There For You (The Rembrants)

Ένα τραγούδι που γνωρίσαμε όλοι από τη σειρά Φιλαράκια.
Το έψαχνα live αλλά δεν το βρήκα δυστυχώς...
Friends -- the rembrants .. i'll be there for you

The Cardigans - My Favourite Game (Live Jools Holland )

Αγαπημένο τραγουδάκι από Cardigans

Σάββατο 11 Απριλίου 2009

The sunday drivers - On my mind

Ένα ακόμα ωραίο τραγούδι.
Sunday drivers - On my mind
Το ανακάλυψα απο τη συλλογή Radio Secrets, που έχει πολλά τραγούδια που αξίζει να ακούσετε...
*Θα θέλατε μήπως να εστιάσω σε κάποιο είδος περισσότερο σύντομα;

Muse- Time Is Running Out: Live At Wembley Stadium 2007

Το γνωστό τραγούδι των Μuse "Time is running out" σε live εκτέλεση από το Wembley το 2007...
Απολαύστε!!

Παρασκευή 10 Απριλίου 2009

Modjo - Lady (Hear Me Tonight)

Μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα που ακούγεται ακόμα...

Πέμπτη 9 Απριλίου 2009

Roger Sanchez - Another chance

Επειδή είχαμε παραμελήσει λίγο το μουσικό blog επανερχόμαστε με ωραία μουσική!!!

Τετάρτη 8 Απριλίου 2009

DB Boulevard - Point of view

Παλιότερο, αλλά δε χάνει την αξία του.
Πολύ μου αρέσει το βιντεοκλίπ του....

Τρίτη 7 Απριλίου 2009

Groove Armada - My Friend

Το λατρεύω αυτό το τραγούδι....

Peter, Bjorn & John - Young Folks

Ένα τραγούδι που μ'αρέσει πολύ.....

Σάββατο 28 Μαρτίου 2009

Michael Jackson - Earth Song

Ένα τραγούδι του Michael Jackson για το περιβάλλον...


What about sunrise
What about rain
What about all the things
That you said we were to gain.. .
What about killing fields
Is there a time
What about all the things
That you said was yours and mine...

Τρίτη 24 Μαρτίου 2009

Razorlight - You and the rest

Ένα πολύ ωραίο τραγούδι των Razorlight που ακούω συνεχώς τελευταία, το You and the rest από το άλμπουμ τους Slipway Fire.
Εδώ βίντεο όταν παίζεται στο στούντιο

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009

Ξεκίνημα κατευθείαν από την πρώτη θέση για τους U2

Ξεκίνημα κατευθείαν από την πρώτη θέση για τους U2
Οι ιρλανδοί rockers έκαναν και πάλι τα μαγικά τους κατακτώντας την πρώτη θέση σε 33 χώρες με το νέο τους album "No Line On The Horizon", γεγονός που όλοι περιμέναμε αλλά όχι σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

Ταυτόχρονα βέβαια οι U2 έχουν ανακοινώσει την έναρξη της περιοδείας τους "U2 360 tour" η οποία ξεκινάει στις 30 Ιουνίου με πρώτο σταθμό τη Βαρκελώνη και έπειτα άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μέχρι το πέρασμα στην αντίπερα όχθη του Aτλαντικού για να συνεχιστούν εκεί οι συναυλίες.

Και φυσικά μην ξεχνάτε ότι το rock band έχει ήδη ανακοινώσει την κυκλοφορία νέου album μέχρι το τέλος του 2009.
http://www.mad.tv/

Κυριακή 15 Μαρτίου 2009

Sold out μέσα σε πέντε ώρες οι συναυλίες του Michael Jackson

Οι συναυλίες με τις οποίες ο Michael Jackson φιλοδοξεί να κάνει το μεγάλο comeback στη σκηνή, θα αρχίσουν στις 8 Ιουλίου. Αρχικά είχαν προγραμματιστεί να πραγματοποιηθούν 10 εμφανίσεις αλλά τελικά – λόγω της μεγάλης ζήτησης – οι διοργανωτές αποφάσισαν να τις αυξήσουν στις 50. Αυτό σημαίνει ότι θα ολοκληρώσει τις συναυλίες τον Φεβρουάριο του 2010.
Όπως μεταφέρει το Reuters, 360. 000 εισιτήρια είχαν προπωληθεί στις αρχές της εβδομάδας ενώ εν όψει του «ανοίγματος» των ταμείων στο στάδιο «O2 Arena» πολλοί φαν είχαν «στρατοπεδεύσει» στο σημείο από το βράδυ για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν το εισιτήριο. Πάνω από ένα εκατομμύριο εισιτήρια έχουν πωληθεί σύμφωνα με το ΒΒC.
Ο ίδιος ο Michael Jackson -οπως αναφέρει το BBC- είναι ενθουσιασμένος με την απήχηση. Εκπρόσωπος της AEG Live που θα διοργανώσει τις συναυλίες, αναφέρει ότι «δεν το περίμεναν». «Δεν είχαμε σκεφτεί ότι θα κάναμε πενήντα συναυλίες και αν κρίνει κανείς από το ενδιαφέρον του κόσμου, φαίνεται ότι θα βρισκόμαστε στο Λονδίνο για δύο χρόνια» αναφέρει. O Jackson τον ρώτησε πόσο καιρό θα μείνουν στο Λονδίνο και – όπως λέει – του απάντησε ότι μάλλον θα μείνουν αρκετό χρόνο για να αποκτήσουν βρετανικό διαβατήριο.
Σύμφωνα με το BBC οι τιμές των εισιτηρίων κυμαίνονται από 170 λίρες μέχρι 10.000 λίρες, αλλά τα εισιτήρια που αγοράζονται κατευθείαν από τα ταμεία του σταδίου κοστίζουν 75 λίρες.
Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι ο βασιλιάς της pop – κάτοχος 13 βραβείων Grammy και έχοντας «πουλήσει» 750 εκατομμύρια δίσκους – τα καταφέρνει ακόμη… http://www.cosmo.gr/Music/233547.html

Δευτέρα 9 Μαρτίου 2009

Βίντεο από τη συναυλία του James Blunt!!

Ήρθε, τραγούδησε, και ελπίζουμε να ξανάρθει!!

Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009

“Άδεια” λόγω μητρότητας για τη Celine Dion

Η διάσημη τραγουδίστρια Σελίν Ντιόν ανακοίνωσε την Κυριακή, ότι αποσύρεται από τη σκηνή για 18 μήνες για οικογενειακές διακοπές και για να κάνει ένα δεύτερο παιδί, όπως μεταδίδουν τα καναδικά μέσα ενημέρωσης.

"Ελπίζουμε να ευλογηθούμε άλλη μια φορά και να γίνουμε για δεύτερη φορά γονείς. Αν μας δοθεί αυτό, θα το δεχτούμε με τη μεγαλύτερη χαρά", δήλωσε η Ντιόν από το πλατό του "Star Academie", έχοντας στο πλάι της τον σύζυγό της Ρενέ Ανζελίλ, που είναι ο "διευθυντής" του τηλεπαιγνιδιού.

Η Ντιόν, η οποία θα γίνει 41 ετών στα τέλη Μαρτίου, ολοκλήρωσε μόλις την παγκόσμια περιοδεία της με τίτλο "Taking Chance", έπειτα από 135 συναυλίες σε 26 χώρες. Το ζεύγος έχει ήδη ένα αγοράκι.
http://www.cosmo.gr/Music/Canada/232501.html

Τετάρτη 4 Μαρτίου 2009

Αναμένοντας τον James Blunt

Το Σάββατο, 7 Μάρτιου, ο James Blunt φτάνει στην Ελλάδα για να τραγουδήσει για μας στοTae Kwon Do και όλοι λένε ότι θα είναι μια μοναδική εμπειρία. Για να το επιβεβαιώσουμε κάναμε ένα γρήγορο έλεγχο στις συναυλίες του Βρετανού καλλιτέχνη σε Βυρηττό και Βελιγράδι και μείναμε ενθουσιασμένοι.Την 1η Μαρτίου, ο Blunt επισκέφθηκε για μια μοναδική συναυλία τη Βυρηττό και με τραγούδια όπως το "Goodbye my lover" και το "You're beautiful" έκανε το κοινό να τραγουδάει δυνατά μαζί του και το στάδιο να κουνηθεί για τα καλά.Την επόμενη κιόλας μέρα ταξίδεψε στο Βελιγράδι και απέδειξε στον κόσμο και τα media ότι οι συναυλίες του είναι διασκέδαση και για τον ίδιο και όχι εργασία. Παρότρυνε το κοινό, φλέρταρε με τον κόσμο και αφιέρωσε το τραγούδι "No Bravery" για τα θύματα του Κοσσόβου. Υπολογίζοντας λοιπόν τη δυναμική και τη διάθεση του James Blunt, καθώς και τον ενθουσιασμό και την αγάπη του κόσμου στις προηγούμενες συναυλίες του, αναμένουμε απλά κάτι εντυπωσιακό.Συντονίσου στο www.mad.tv για ένα αποκλειστικό live review και multimedia galleries ζωντανά από το Tae Kwon Do την ώρα της συναυλίας!
http://www.mad.tv/section/news/36543/news/%CE%91%CE%BD%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82+%CF%84%CE%BF%CE%BD+James+Blunt

Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2009


Ένα πάρα πολύ ωραίο αφιέρωμα του y magazine σε γνωστά τραγούδια που βασίστηκαν σε αληθινίες ιστορίες.

1. Hurricane – Bob Dylan & Jacques Levy
«He could have been the champion of the world…»

LP: «Desire»
Κυκλοφόρησε: Νοέμβριος 1975

Το βράδυ της 16ης Ιουνίου του 1966 άλλαξε για πάντα η ζωή του μεγάλου Αμερικανού έγχρωμου πυγμάχου Rubin Carter. Ο επονομαζόμενος «Hurricane» – για τα θυελλώδη του χτυπήματα – κατηγορήθηκε για τη δολοφονία τριών ανθρώπων μέσα σε ένα μπαρ του Πάτερσον στο Νιού Τζέρσεϊ. Μια ολόκληρη ρατσιστική και βρώμικη πλεκτάνη στήθηκε σε βάρος του Carter, ο οποίος αντί να γίνει Champ του μποξ, κλείστηκε στη φυλακή, ξεσηκώνοντας θύελλα διαμαρτυριών όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Εννιά χρόνια αργότερα, ο καταδικασμένος τετράκις σε ισόβια Carter, έστειλε στον ευαισθητοποιημένο σε θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων Bob Dylan την αυτοβιογραφία του.

Ο τραγουδοποιός συγκινήθηκε από το «The sixteenth round» και πεπεισμένος για την αθωότητα του Rubin, τον συνάντησε στη φυλακή. «Αμέσως μετά θέλησε να γράψει ένα τραγούδι, αλλά δυσκολεύτηκε αρκετά», διηγείται ο συνδημιουργός του «Hurricane», Jacques Levy, «δεν μπορούσε να κάνει την αρχή. Όταν όμως το είδε από την μυθιστορηματική του πλευρά, τότε όλα έγιναν εύκολα: Pistol shots ring out in a barroom night.... Here comes the story of the Hurricane. Boom! Τίτλοι. Σαν ταινία του σινεμά». Και πράγματι αυτό ακριβώς είναι το Hurricane. Ένα κινηματογραφικό τρέιλερ, ένα ποίημα γροθιά στο ρατσισμό και την αδικία, ένα σκληρό πολιτικό μανιφέστο, ένα folk αριστούργημα στολισμένο με το υπέροχο βιολί της Scarlet Rivera.




2. American Pie – Don McLean
«The day the music died…»

LP: «American Pie»
Κυκλοφόρησε: Οκτώβριος 1971

Μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα της 2ης προς 3η Φεβρουαρίου του 1959, ένα τετραθέσιο Beechcraft Bonanza B35 απογειώθηκε μέσα σε σφοδρή χιονοθύελλα από το αεροδρόμιο του Mason City της Iowa με προορισμό το Moorhead της Minnesota. Επιβάτες – εκτός του πιλότου – ήταν τρία μεγάλα αστέρια του ροκ εν ρολ: ο Buddy Holly, ο Ritchie Valens και ο J.P. «The Big Bopper» Richardson. Πέντε λεπτά αργότερα το ελικοφόρο έπεσε και συνετρίβη στο έδαφος με ταχύτητα 270 χλμ/ω. Η έρευνα απέδωσε το δυστύχημα σε ανθρώπινο λάθος και στην κακοκαιρία, ενώ οι νεκροί βύθισαν στο πένθος την ορφανή μουσική σκηνή των ΗΠΑ.

12 χρόνια αργότερα, ο Νεοϋορκέζος συνθέτης Don McLean έγραψε το «American Pie», ένα τραγούδι – αφιέρωμα στην τραγική «μέρα που πέθανε η μουσική». Το περίεργο είναι πως δεν υπάρχει ούτε μια αναφορά στους 3 νεκρούς μουσικούς, αν και ολόκληρο το LP είναι αφιερωμένο στον Buddy Holly, το εφηβικό ίνδαλμα του McLean. Ο ίδιος ο συνθέτης ποτέ δεν έδωσε εξηγήσεις για τους στίχους του, λέγοντας ότι «δεν υπόκεινται σε ανάλυση, αφού πρόκειται για ποίηση». Έτσι κι αλλιώς, το «American Pie» είναι από τα πλέον ξεχωριστά τραγούδια της folk μουσικής και κατέχει ένα μοναδικό ρεκόρ: είναι το μεγαλύτερο σε διάρκεια – 8’30” λεπτά – Νο 1 στην ιστορία του αμερικάνικου τσαρτ. Κάντε κλικ εδώ και διαβάστε την ερμηνεία των στίχων.


3. Smoke on the Water – Deep Purple
«They burned down the gambling house…»

LP: «Machine Head»
Κυκλοφόρησε: Μάρτιος 1972

Τον Δεκέμβριο του 1971 οι Deep Purple έφτασαν στο Μοντρέ της Ελβετίας για να ηχογραφήσουν το νέο τους LP, «Machine Head». Για το λόγο αυτό είχαν νοικιάσει το κινητό στούντιο των Rolling Stones και το είχαν εγκαταστήσει στο Montreux Casino. Μία μέρα πριν αρχίσουν τις ηχογραφήσεις, παρακολουθούσαν τη συναυλία του Frank Zappa, όταν ξαφνικά κάποιος έριξε μια φωτοβολίδα, με αποτέλεσμα το Καζίνο – μαζί με το στούντιο – να γίνουν παρανάλωμα του πυρός. Οι Deep Purple μεταφέρθηκαν σε άλλο ξενοδοχείο και από εκεί έβλεπαν τους καπνούς να υψώνονται πάνω από τη λίμνη της Γενεύης. Η εικόνα ήταν εντυπωσιακή και λίγες μέρες αργότερα, ο Roger Glover ξύπνησε έχοντας ξαναδεί το συμβάν στο όνειρό του.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Οι Purple ύστερα από άκαρπη αναζήτηση στούντιο για την ηχογράφηση, ξαναγύρισαν στο άδειο πλέον Montreux Grand Hotel και δημιούργησαν το πλέον επιτυχημένο LP της ιστορίας τους. Το περίεργο είναι ότι το μοναδικό τραγούδι που δεν γράφτηκε στην Ελβετία, ήταν το «Smoke on the water», το οποίο μάλιστα ο Glover δίσταζε να συμπεριλάβει αρχικά στο υλικό του δίσκου, γιατί φοβόταν πως το κοινό θα νόμιζε ότι πρόκειται για αναφορά σε ναρκωτικά (πράγμα που τελικά συνέβη, αφού πάρα πολλοί φαν του γκρουπ πιστεύουν ότι οι στίχοι περιγράφουν έναν αργιλέ). Σήμερα υπάρχει ένα γλυπτό μνημείο στη λίμνη της Γενεύης, πάνω στο οποίο είναι σκαλισμένα το όνομα της μπάντας, ο τίτλος του τραγουδιού και οι νότες του – μάλλον – πιο γνωστού riff της hard rock.


4. Sunday Bloody Sunday – U2
«And the battle’s just begun…»

LP: «War»
Κυκλοφόρησε: Φεβρουάριος 1983

Στις 30 Ιανουαρίου του 1972 οι Ιρλανδοί έζησαν τη δεύτερη «Ματωμένη Κυριακή», μισό αιώνα μετά την πρώτη (το Νοέμβριο του 1920 στο Δουβλίνο), όταν Βρετανοί στρατιώτες πυροβόλησαν ψυχρά εναντίον άοπλων πολιτών που διαδήλωναν στο Derry υπέρ των ανθρώπινων δικαιωμάτων, σκοτώνοντας 14 από αυτούς. Το γεγονός προκάλεσε ένα πρωτοφανές κύμα βίας σε ολόκληρη την Ιρλανδία και σημάδεψε τη σύγχρονη ιστορία του πολύπαθου νησιού.

Μια δεκαετία αργότερα και ενώ ο Bono περνούσε στη Τζαμάικα το μήνα του μέλιτος, ο Edge έγραψε τους στίχους και το βασικό riff ενός τραγουδιού, το οποίο σήμανε την αλλαγή πορείας των U2. Το πέρασμα από τις κέλτικες μπαλάντες σε αυθεντικά post – punk φόρμες ήταν πλέον πραγματικότητα και το κυρίαρχο θέμα ήταν ο τρόμος όσων παρατηρούσαν τα όσα συνέβαιναν στη διάρκεια των ταραχών της Ιρλανδίας, με επίκεντρο τα γεγονότα στο Derry. Ο ρυθμός στα τύμπανα παραπέμπει στους Βρετανούς, ενώ η κιθάρα στην οργή των αμάχων. Οι στίχοι πλαισιώνουν ταιριαστά τη μουσική και το «Sunday Bloody Sunday», ένα από τα κορυφαία πολιτικά τραγούδια του ροκ, ήταν το κυρίαρχο όπλο του LP «War».

Οι U2 παίζουν ζωντανά το «Sunday Bloody Sunday». Μαζί προβάλλονται σκηνές από την ταινία «Bloody Sunday» (2002) και φωτογραφίες από τη σφαγή του Derry (30-1-1972):


5. White Riot – The Clash
«Are you taking over or are you taking orders…?»

LP: «The Clash»
Κυκλοφόρησε: Απρίλιος 1977

Στις 30 Αυγούστου του 1976, στη διάρκεια του καρναβαλιού του Notting Hill, σημειώθηκαν σοβαρές ταραχές ανάμεσα σε νεαρούς μαύρους διαδηλωτές και αστυνομικούς. Στα επεισόδια βρέθηκαν μπλεγμένοι – και συνελήφθησαν – οι Joe Strummer και Paul Simonon, μέλη και οι δυο της punk μπάντας Clash. Ο Strummer δήλωσε στην απολογία του ότι θεωρούσε υποχρέωσή του ως λευκός να συμπαρασταθεί στις διαδηλώσεις των μαύρων ενάντια στην καταπιεστική κυβέρνηση.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, η εμπειρία των ταραχών και της σύλληψης, αποτέλεσαν το θέμα για το πρώτο single του γκρούπ, το «White Riot». Ένα δίλεπτο καταιγιστικής κιθάρας, μπάσου και τυμπάνων, πλαισιωμένα από τη χαρακτηριστική φωνή του Strummer, είναι αρκετά για να φωνάξουν «παρών» στο μεγαλύτερο μουσικό και πολιτικό κίνημα αμφισβήτησης που γνώρισε μεταπολεμικά η Βρετανία. Στο παρθενικό LP των Clash, το οπισθόφυλλο του δίσκου είναι μια φωτογραφία από τα επεισόδια στο Notting Hill.


6. Indian Reservation – The Raiders
«Cherokee tribe, so proud to live, so proud to die…»

LP: «Indian Reservation»
Κυκλοφόρησε: Οκτώβριος 1971

Από το 1791 είχαν ήδη αρχίσει στις ΗΠΑ οι πρώτες αναγκαστικές μετακινήσεις Ινδιάνων Τσέροκι, κυρίως από την Georgia στην Oklahoma. Οι μετακινήσεις αυτές εντάθηκαν στη διάρκεια της δεκαετίας 1820-1830, από τις νοτιοανατολικές πολιτείες σε περιοχές δυτικά του Μισσισσιππή και έμειναν γνωστές ως «ο ξεριζωμός των δακρύων» (Trail of tears). Η αποκορύφωση ήρθε το 1830 με την υπογραφή της Πράξης της Μετακίνησης των Ινδιάνων, επισημοποιώντας έτσι τις προθέσεις της κεντρικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Το 1971 ένα από τα μέλη της garage μπάντας The Raiders, ο Mark Lindsay – ινδιάνικης καταγωγής – πρότεινε στους υπόλοιπους να ηχογραφήσουν ένα σχετικά άγνωστο τραγούδι του John Loudermilk, το «Indian Reservation (The lament of the Cherokee Reservation Indian)». Το single κυκλοφόρησε το 1971 και ανέβηκε αμέσως στο Νο 1 του αμερικάνικου τσαρτ. Οι στίχοι μιλάνε για τις μαζικές μετακινήσεις των Ινδιάνων Τσέροκι στις αρχές του 19ου αιώνα και μάλιστα αποδείχτηκαν προφητικοί: «But maybe someday when they learn, Cherokee Nation will return». Στις 6 Απριλίου του 1984, οι Δυτικές και Ανατολικές φυλές των Τσέροκι ενώθηκαν πάλι επίσημα στα Red Clay Council Grounds του Τενεσί.

Ο Paul Revere και οι Raiders παίζουν το «Indian Reservation (The Lament of the Cherokee Reservation Indian)»:



7. Monterey – The Animals
«Ten thousand electric guitars were groovin’ real loud…»

LP: «The Twain shall meet»
Κυκλοφόρησε: Απρίλιος 1968

Από τις 16 μέχρι τις 18 Ιουνίου του 1967, στο Monterey της Καλιφόρνια διοργανώθηκε το πρώτο μεγάλο μουσικό φεστιβάλ του ροκ, μια μουσική γιορτή την οποία παρακολούθησαν περίπου 200.000 άνθρωποι. Σε αυτή την τριήμερη συναυλία έκαναν τις πρώτες σημαντικές τους εμφανίσεις στο αμερικάνικο κοινό, καλλιτέχνες όπως οι Who, ο Jimi Hendrix, η Janis Joplin και ο Otis Redding. Το Monterey Pop Festival έφερε το San Francisco και τις μουσικές του στο προσκήνιο, αποτέλεσε την αρχή του περίφημου «Summer of Love» και έθεσε τις βάσεις για ανάλογες εκδηλώσεις με αποκορύφωμα το Woodstock δυο χρόνια αργότερα.

Το φεστιβάλ στο Monterey και τις μπάντες που πήραν μέρος σε αυτό (Grateful Dead, Byrds, Jefferson Airplane, Simon & Garfunkel, Country Joe and the Fish, Ravi Shankar, Butterfield Blues Band κλπ), περιγράφει το τραγούδι που έγραψαν οι – παρόντες στην Καλιφόρνια – Animals και ο front man τους Eric Burdon. Απλοί στίχοι, κλασική R&B φόρμα των Animals, τα χαρακτηριστικά φωνητικά του Burdon και μπόλικη νοσταλγία για το καλοκαίρι της αγάπης το 1967.

Ο Eric Burdon με τους Animals σε ζωντανή ηχογράφηση του «Monterey» στα στούντιο του BBC (1968):

8. Sympathy for the Devil – The Rolling Stones
«What’s puzzling you is the nature of my game…»

LP: «Beggars Banquet»
Κυκλοφόρησε: Δεκέμβριος 1968

Εδώ δεν έχουμε ένα συγκεκριμένο γεγονός, αλλά μια πραγματική παρέλαση της ίδιας της ιστορίας. Ο Mick και ο Keith αποφασίζουν να κοιτάξουν κατάματα το Σατανά και αυτός τους επιδεικνύει τα «τρόπαιά» του. Όλα άρχισαν όταν η Marianne Faithful, σύντροφος του Jagger εκείνη την εποχή, του έδωσε να διαβάσει το βιβλίο του Mikhail Bulgakov, «The Master and Margarita». Εκεί ο διάβολος περιγράφεται ως ένα σοφιστικέ πρόσωπο, ένας άνθρωπος «of wealth and taste». Ο Jagger υποστηρίζει ότι το τραγούδι δεν είναι μια σατανιστική γιορτή, αλλά αφορά τη σκοτεινή πλευρά των ανθρώπων. Ο Keith από τη μεριά του προσθέτει: «Ο σατανάς βρίσκεται μεταξύ μας. Τον βλέπουμε συχνά μπροστά μας. Προσωπικά έχω συναντηθεί άπειρες φορές μαζί του. Το Sympathy for the Devil λέει ότι δεν πρέπει να τον ξεχνάς. Αν τον αντιμετωπίσεις, τότε μπορείς να τον θέσεις εκτός μάχης».

Ο Jean Luc Godard κινηματογράφησε τις στούντιο sessions του τραγουδιού και αποτύπωσε όλη τη μεταμόρφωση του ρυθμικού folk σε θυελλώδη σάμπα – ιδέα του Richards. Η σταύρωση του Ιησού, η Οκτωβριανή επανάσταση, ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος, οι δολοφονίες των Κέννεντι, ο Εκατονταετής πόλεμος, το Ολοκαύτωμα, οι δολοφονίες μελών του «Hippie Trail» σε Πακιστάν και Αφγανιστάν, όλα μαζί συνθέτουν το παζλ της δράσης του Λούσιφερ, ο οποίος διηγείται σε πρώτο πρόσωπο τα κατορθώματά του. Τα άφρο κρουστά που πρόσθεσε στην ηχογράφηση ο Richards, δένουν άψογα με τα background φωνητικά «Whoo Whoo», ιδέα της φίλης του κιθαρίστα, Anita Pallenberg και πλαισιώνουν την τελετουργική – σχεδόν διονυσιακή – ερμηνεία του Jagger σε μια από τις κορυφαίες στιγμές των Rolling Stones.

9. When the Levee Breaks – Led Zeppelin
«Cryin’ won’t help you, prayin’ won’t do you no good…»

LP: «Led Zeppelin IV»
Κυκλοφόρησε: Νοέμβριος 1971

Το τραγούδι γράφτηκε το 1929 από τη μεγάλη κυρία των blues της Λουιζιάνα, τη θρυλική Memphis Minnie McCoy και αναφέρεται στη μεγάλη πλημμύρα του Μισσισσιππή το 1927. Οι έγχρωμοι εργάτες των φυτειών είχαν υποχρεωθεί τότε να δουλεύουν στις όχθες του ποταμού υπό την απειλή των όπλων, για να κατασκευάσουν αναχώματα (levees) με σακιά άμμου και να σώσουν έτσι τις περιουσίες των ντόπιων λευκών γαιοκτημόνων. Όταν τα αναχώματα παρασύρθηκαν από τα ορμητικά νερά του ποταμού, οι μαύροι δεν μπόρεσαν να φύγουν έγκαιρα και εκατοντάδες από αυτούς πνίγηκαν. Οι υπόλοιποι αναγκάστηκαν να παραμείνουν στην περιοχή, για να βοηθήσουν στην αποκατάσταση των ζημιών, χωρίς όμως πρόσβαση στις προμήθειες που έφταναν από άλλες περιοχές της χώρας για βοήθεια. Αρκετοί δραπέτευαν μέσα στη νύχτα, αφού δεν υπήρχε πια δουλειά για αυτούς στο Δέλτα μετά την καταστροφή των καλλιεργειών.

Ο Robert Plant είχε στην κατοχή του τον δίσκο της Memphis Minnie με το συγκεκριμένο τραγούδι. Έτσι, το 1970 πρότεινε στους υπόλοιπους Led Zeppelin να το ηχογραφήσουν και να αποδώσουν ηλεκτρικά τη στιβαρή blues φόρμα του. Όπερ και εγένετο και το «When the levee breaks» κυκλοφόρησε στο αριστουργηματικό LP «Led Zeppelin IV», ένα χρόνο αργότερα. Πρόκειται για μία από τις δυσκολότερες και πιο περίπλοκες στούντιο ηχογραφήσεις των Zeppelin και αυτός είναι ο λόγος που η μπάντα το έπαιξε μόνο δυο φορές live (το 1975). Απολαύστε στο βίντεο που ακολουθεί τη μοναδική συνύπαρξη των Gibson Les Paul των Young και Page σε μια αυθεντική επίδειξη βιρτουόζων του blues.

10. Creeque Alley – The Mamas & the Papas
«And California dreamin’ is becomin’ a reality…»

LP: «The Mamas and the Papas deliver»
Κυκλοφόρησε: Φεβρουάριος 1967

Ένα από τα πιο απλά αλλά και συγχρόνως πιο όμορφα αυτοβιογραφικά τραγούδια της hippie εποχής, γραμμένο λίγο πριν το καλοκαίρι της αγάπης. Το ιδρυτικό ζευγάρι του πιο flower φωνητικού σχήματος της δεκαετίας του ’60, των Mamas & Papas, οι John και Michelle Philips, αφηγούνται μέσα από πανέξυπνους ποπ στίχους το πώς δημιουργήθηκε το γκρουπ τους.

Η γνωριμία με την Mama Cass Elliot και τον Denny Doherty, η παρέα με σημαντικούς μουσικούς της νεοϋρκέζικης σκηνής, όπως οι John Sebastian και Zal Yanovsky (μετέπειτα Lovin’ Spoonful), ο Roger McGuinn (κιθαρίστας των Byrds) και ο Barry McGuire (ιδρυτής των New Christy Minstrels), αλλά και το παρελθόν στην ροκ μπάντα των Mugwumps, όλα αυτά παρελαύνουν μέσα από την «Creeque Alley», την οδό όπου βρισκόταν το αγαπημένο κλαμπ των Mamas & Papas στις Παρθένους Νήσους της Καραϊβικής, περνούν από το «Night Owl Cafe», το συνηθισμένο τους στέκι στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης και καταλήγουν στη δημιουργία της μεγαλύτερης επιτυχίας τους, του κλασικού «California dreamin’».
ΠΗΓΗ
http://ymagblog.blogspot.com/2009/02/1.html